09.2016

Rysunki Rafała Strenta

Rafał Strent – malarz, rysownik, grafik, pedagog, organizator życia artystycznego, człowiek z ogromnym sercem – jest postacią niezwykle barwną, ciekawą. Był elektronikiem, pracował w cegielni, na budowach, u ogrodnika, produkował radiostacje do czołgów i urządzenia radarowe, naprawiał elektrowozy i telewizory, grał w zespole jazzowym i oświetlał scenę w warszawskim Teatrze Dramatycznym. Jak sam mówi: „do sztuki dotarł pokrętną drogą i poczuł się w niej jak w domu”. Urodził się w 1943 roku w Łucku na Wołyniu. Dzieciństwo i lata młodzieńcze spędził w Gryfowie i Dzierżoniowie Dolnym Śląsku. Studiował na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom obronił w pracowni malarstwa prof. Aleksandra Kobzdeja i pracowni grafiki prof. Haliny Chrostowskiej w 1972 roku. Wiele lat przepracował na macierzystej uczelni, od asystenta do profesora. Ekspert Ministerstwa Kultury i Sztuki, w latach 1999-2002 prezes Związku Polskich Artystów Plastyków.  Autor ponad 70 indywidualnych wystaw malarstwa, grafiki i rysunku w kraju i za granicą, uczestnik ok. 300 wystaw zbiorowych w różnych krajach świata, od Berlina, Paryża, Londynu, Nowego Jorku po Kair, Okinawę, Ałma Atę, Buenos Aires.  Laureat wielu nagród i wyróżnień artystycznych i społecznych.
Obrazy, rysunki i grafiki Rafała Strenta budzą różnorodne przemyślenia i refleksje. Wywołują potrzebę uważniejszego przyjrzenia się otaczającej nas rzeczywistości, ponownego przeanalizowania codzienności. Powstały z obserwacji i interpretacji świata skomplikowanego, trudnego, który może być również miejscem przeżyć lirycznych, nostalgicznych, zajmujących skojarzeń związanych z życiem radosnym, przynoszącym satysfakcję, ale i smutnym, dramatycznym. Źródłem inspiracji artysty bywają wydarzenia życia publicznego, literatura, mitologia, pejzaż, doniesienia prasowe, fragmenty biografii, wspomnienia z podróży.
Prace Rafała Strenta wyróżnia niezwykły nastrój, aura skupienia. Jadwiga Pisarkiewicz, jedna z autorek tekstów o jego twórczości, o klimacie jego obrazów i grafik, napisała: „przepełnione są one wewnętrznym światłem zamglonej tęczy, która delikatnie i miękko rozświetlając rzeczywistość odbiera dosłowność i wyrazistość jej konturom”.

Stosunek Rafała Strenta do sztuki, a i po części do życia brzmi, następująco: „W moim pojęciu sztuka jest zjawiskiem starym jak świat i jak świat różnorodnym. Wiążę ją z kulturą, która jest zaprzeczeniem barbarzyństwa, ta zaś wywodzi się z kultywacji, a wcześniej  z kultu. Dlatego kategorycznie nie godzę się na taką jej definicję, która dziki gwałt pozwala umieścić w polu ekspresji artystycznej. Pożar Rzymu mógł mieć sens estetyczny tylko w chorej głowie. Dlatego wolę, by sztuka była choć trochę elitarna, by nie musiała wciąż szukać języka – by sama była językiem. Byśmy dzięki niej mogli porozumiewać się w sprawach, których inaczej wyrazić się nie da. Ten elitaryzm nie jest dziedzictwem krwi, ale funkcją wrażliwości. Dopóki rodzą się ludzie, którym nie jest obojętny kolor, kształt i kompozycja, którzy tych środków (właściwie technicznych) umieją użyć do ujawnienia, co im tam w duszy gra; dopóki są też inni, łasi na te frykasy dla oczu i dla duszy – dopóty jesteśmy silniejsi od barbarzyńców. Nie dajmy sobie wmówić, że sztuka naszych czasów musi być brutalna i wulgarna. Nie musi! To wcale nie jest sztuka, ale medialny wybryk powstały dla rozgłosu. Dlatego warto pamiętać, że ten rozgłos także ma charakter medialny: dziesięciosekundowy. Aby echo trwało dłużej, trzeba wzmagać środki – aż do absurdu, aż do zdziczenia. Czy warto?”

Wystawa „Rysunek semantyczny” Rafała Strenta w Galerii na Piętrze Dzierżoniowskiego Domu Kultury stanowi jego powrót do miejsc, w których spędził dzieciństwo i lata młodzieńcze. Są to prace najnowsze, obejmujące również cykl „Nokturny”, powstały w latach 2015-2016.

30 września – 31 października 2016
Dzierżoniowski Dom Kultury im. Zbyszka Cybulskiego, Dzierżoniów, ul. Świdnicka 23
www.dok.pl

prace z cyklu „Nokturny”, 2015-2016